Qarg‘ani Ko‘zini Qarg‘a Cho‘qimas

Qarg‘ani ko‘zini qarg‘a cho‘qimas.
Bir-birin sotmaydi sirini ochmas.
Pastdagi lar yig‘lasa hech kim eshitmas.
Tepada o‘tirgan
bir-birin sotmas.
Katta kursilarda kerilib o‘tirar.
Xalqning dardlarini uzoqdan ko‘rar.
Oddiy odam non deb eshikka borar.
Amaldorlar esa dasturxon yozar.
Biri va’da berar, biri qasam ichar.
Biri shirin gaplar bilan ko‘ngilni ochar.
Saylovdan keyin kim xalqni eslar.
Mansabga yetgach, ko‘p narsani unutar.
Qani insof? Qani adolat? Nega qimmat bo‘lib ketdi halollik.
Xalqning ko‘z yoshidan qurilgan taxt.
Bir kun so‘rarmikan o‘zidan hisob.
Qarg‘ani ko‘zini qarg‘a cho‘qimas.
Bir-birin ko‘rsa ham sirini ochmas.
Xalqning dardini kim borib so‘rasa.
Mansabning soyasi haqiqatni bosmas.
Qarg‘ani ko‘zini qarg‘a cho‘qimas.
Biri yiqilsa ham boshqasi kulmas.
Oddiy xalqning holin kim tushunmasa.
Bir kun adolatdan qochib qutulmas.
Bir xonadon xarob, bir xonadon saroy.
Bir kun sanaydi, bir sanaydi boy.
Bir dard ichida, bir davrada.
Kimningdir haqqi bor o‘sha xazinada.
Hujjatlar yozilar, muhr bosilar.
Oddiy bir fuqaro eshikda qolar.
Tanishi bor odam yo‘lini topar.
Tanishi yo‘q odam umid bilan turar.
Mansab abi qolmaydi axir. Bugun baland bo‘lsang, ertaga taqdir.
Xalqning ishonchini asra-y inson.
Kursidan ulug‘roq bor vijdon.
Qarg‘ani ko‘zini qarg‘a cho‘qimas.
Bir-birin ko‘rsa ham sirini ochmas.
Xalqning dardini kim borib so‘rasa.
Mansabning soyasi haqiqatni bosmas.
Qarg‘ani ko‘zini qarg‘a cho‘qimas.
Biri yiqilsa ham boshqasi kulmas.
Oddiy xalqning holin kim tushunmasa.
Bir kun adolatdan qochib qutulmas.
Ey
baland kursida o‘tirgan inson.
Xalqning ishonchi senga omonat.
Qog‘ozda adolat yozish osondir.
Amalda ko‘rsatish haqiqiy jasorat.
Bir kun kelib hamma hisob beradi.
Na mansab, na boylik qutqarib qoladi.
Odamdan qoladigan eng katta meros.
Ortidan aytilgan
yaxshi nom bo‘ladi
Qarg'ani ko'zini qarg'a choqimas, lekin xalqning ko'zi hech narsani unutmas.
Kim elga xizmat qilib, himoya qilsa, uning nomi xalq qalbidan hech qachon yo'qolmas.
Qarg'ani ko'zini qarg'a choqimas, ammo haqiqatni abadiy yashirib bo'lmas.
Mansab o'tib ketar, boylik ham qolmas.
Vijdoni pok inson hech qachon xor bo'lmas.
Qarg'ani ko'zini qarg'a choqimas.
Mansab ketar,
davrlar o'tar.
Tangri insof bersa senlarga,
insondan oxiri
yaxshilik qolar.